رونیا شکوفه سیب

چه عجب !!
نویسنده : رونیا نقشبند - ساعت ۱:٢٠ ‎ب.ظ روز ۱۳٩۱/۱/٢۱
 

واقعاً چه عجب !

چه عجب که من عکس های کریسمس و شب یلدا رو اسکن کردم .

چه عجب که فلشم پیدا شد ( آخه همون روزی که عکس ها رو اسکن کردم گم شد)!

و چه عجب که میخوام بذارم تو وبلاگ !

 و چه عجب ! ......

 

 و چه عجب که عکاس ، عکس های عید و انقدر زود حاضر کرد !

 

 

عجب دختری داریم ما :

 

 

 


 
 
خوراک دلخواه
نویسنده : رونیا نقشبند - ساعت ٢:٢٠ ‎ب.ظ روز ۱۳٩۱/۱/۱٠
 

هر وقت بخوایم برای خوردن غذا بریم بیرون و نظر من پرسیده میشه ، که رونیا دوست داری شام چی بخوری ؟؟؟ و کجا بریم ؟؟

من با ذوق تمام و صدای بلند میگم :

بریم آبشار . من جوجه تباب میخورم با پلو با نوشابه .

خب  قاعدتاً من که نمیتونم یک پرس غذا رو کامل بخورم ،بابا که جوجه کباب دوست نداره و هر چی بخواد سفارش میده . میمونه مامان - تنها کسی که به اندازه من جوجه کباب و با میل و رغبت تمام میخوره  - 

بعد صرف غذا هم ما با هم بازی میکنیم و کنار حوض میریم  تا بابا بتونه با خیال راحت قلیون پرتقال- نعناش و بکشه .



 
 
مراقب باشید
نویسنده : رونیا نقشبند - ساعت ۱:٥٩ ‎ب.ظ روز ۱۳٩۱/۱/۱٠
 

این روزها  علاقه بسیاری به پروانه و عروس و پرینسس  شدن دارم  . کفش پاشنه بلند ، لاک ، عطر ، لوازم آرایش ، دامن و لباس چین دار ، باربی و کلا هر چی که رنگ و بوی دخترونگی میده . هر جا که گریم بچه ها رو میبینم دیگه منم باید گریم بشم ، حداقل ماهی یک بار  این اتفاق میافته .من خوشحال و شاد و خندان ، مامان هم غر غر کنان بالاخره رضایت میده .چند روز پیش هم رفتیم سرزمین عجایب و من پروانه شدم ، با این که به محض این که رسیدیم خونه پاکشون کردم ولی  روز بعد صورتم به مواد گریم حساسیت نشون داد و پیشونیم قرمز شد و خارش داشت .البته 24 ساعته خوب شد . ولی همین کافی بود که من قول بدم دیگه هیچوقت گریم نکنم .    

 

                                                                                                                                                                                            

 ( آرتین  و  رونیا  )


 
 
عید شما مبارک
نویسنده : رونیا نقشبند - ساعت ۱:٢٤ ‎ب.ظ روز ۱۳٩۱/۱/۱٠
 

عید شما مبارک .

هر چند که میدونم این جمله کلیشه ای و تکراری و توی این روزها بارها شنیدید . ولی باز هم تکرارش خالی از لطف نیست . مخصوصا که میگن : عید مال بچه هاست .

تعطیلات امسال بر خلاف سال های قبل گذشت، به خاطر کار بابا نتونستیم بریم مسافرت . تهران موندیم و به قولی که بابا در مورد یک سفر آنچنانی در آینده به ما داد ، دل خوش کردیم . فقط یادمون رفت ازش امضا بگیریم و ببریم محضر قانونیش کنیم !!!

روزهای اول عید به مهمون بازی با تعداد اندک فامیل ها گذشت . که برای بچه ها بیشتر از همه لذت بخش بود .

واقعا با وجود 9 تا بچه زیر 10 سال خونه ی میزبان دیدنی بود . 

 

منم روابط اجتماعیم خیلی بهتر شده . کمتر خجالت میکشم و تا حدودی میتونم از حق خودم دفاع کنم ( البته تا حدودی )

دیگه این که دلتنگ کلاس و دوستانم هستم و منتظرم که زودتر تعطیلت تموم بشه تا بتونم برم با دوستام بازی کنم ، شادی کنم .


 
 
بز بز قندی
نویسنده : رونیا نقشبند - ساعت ۱۱:۱۸ ‎ب.ظ روز ۱۳٩٠/۱۱/۱۳
 

 رونیا هر چند وقت یک بار کلید میکنه روی یک موضوع :

- مثلا دو هفته ایی بود که خواهر میخواست . نی نی کوچولو ، اسمش رو هم گذاشته بود آترینا و توی خیالش خیلی باهاش خوش میگذروند و بهش مهربونی میکرد .

- یک مدت فقط دوست داشت عروس بشه .صبح تا شب لباس عروس میپوشید و تور من میزد به سرش ، آرایش میکرد و میرقصید و .....

- بعد نوبت کتاب شنل قرمزی شد روزی 5 بار به طور متوسط براش میخوندم .

اما 

این روز ها نوبت بز بز قندی شده .یک جورایی گریه ام میگیره .

روزی چندین بار کتابش و باید بخونم . 

نمایشش و اجرا کنیم . من نقش بزبز قندی رو دارم .خودش هم حبه انگور . اگر علی خونه باشه ، گرگ .....

سی دی صوتیش رو هم باید گوش بدیم .

دیگه دارم لحظه شماری میکنم که از سرش بیافته ناراحت   به هر چیز دیگه ای که میخواد گیر بده فقط بزبز قندی نباشه !

                                                  

 

 


 
 
غیب غیر موجه ما !
نویسنده : رونیا نقشبند - ساعت ۱٠:۱۸ ‎ب.ظ روز ۱۳٩٠/۱۱/۱۳
 

ما یک غیبت طولانی داشتیم و هیچ دلیل قانع کننده و موجهی هم براش پیدا نمیکنیم ، فقط میشه گذاشت به پای زمستون و سردی هوا که یک جورایی به ما هم سرایت کرده انگار یخ زدیم .

رونیا هم داره برای خودش بزرگ میشه . کلاس میره .پیشرفت خوبی توی زبان داشته . فرانسه هم یک چیزهایی یاد گرفته با چند تا شعر . ولی دنبال یک مهد جدید میگردم که تنوع آموزشش بیشتر باشه و از اون مهم تر ساعت بیشتری رو بیرون از خونه بگذرونه تا من هم بتونم به یک کاری برسم .

تو جمله هاش از 3 زبان ترکی و انگلیسی و فارسی استفاده میکنه . زبان ترکی رو از کارتون های شبکه ترک یاد گرفته . هیچ وقت تمایلی برای دیدن کارتون های ایران نشون نداد .منم آزادش گذاشتم .

هر روز صبح زودتر از من میره و در پارکینگ و باز میکنه یک روز بارونی در باز کرد و گفت :

اولاماز ( به ترکی یعنی نه !) . mummy its raining ، چترم و نیاوردم !ناراحت                                                                                                                                           شدیدا مراقب هست که لباسهاش با هم ست باشه .یا به هم بیاد .اگر بلوز و شلوارش یک رنگ باشن ،اما از دو جنس مختلف امکان نداره با هم بپوشه .                                عاشق رنگ صورتی هست . همه چیز و همه چیز و صورتی میخواد .                          قرتی تشریف داره اساسی : چند روز پیش میگفت :  لاک نوک ناخنم پاک شده بریم آرایشگاه خانوم برام لاک بزنه !تعجب                                                                                      یک روز دیگه رفتم کلاس دنبالش : منشی موسسه میگه :رونیا امروز اومده به دوستاش گفته من دماغم و عمل کردم ( جل الخالق به حق چیزای نشنیده !)                                                                                                                                                    اوج هنر و  زبون بازیش روزی بود که سرما خورده بود و من هر کار کردم بهش یاد بدم چه جوری فین کنه یاد نگرفت ، آخرش کلافه شدم گفتم : ای بابا مگه کاری داره آخه چرا یاد نمیگیری ؟؟!!! میگه : اشکال نداره مونا ، خب تو هم بلد نیستی با زبونت قاشق درست کنی ، آخه تو عسگری هستی من نقش بندم !!!                                                      راست میگه بچم ،خب این به اون در !                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                           


 
 
تو به اندازه باران خدا زیبایی ....
نویسنده : رونیا نقشبند - ساعت ۱۱:٤۳ ‎ق.ظ روز ۱۳٩٠/۸/٢٢
 

           اگر یادمان بود و باران گرفت ، نگاهی به احساس گلها کنیم .


 
 
عشق 40 ماهه من !
نویسنده : رونیا نقشبند - ساعت ٦:٢٠ ‎ب.ظ روز ۱۳٩٠/٧/٢۳
 

-  عشق من . کجایی ؟

 جواب میدم : اینجایم . دارم نقاشی میکنم .تو اتاقم .

وااااای چی کار کردی رونیا ؟؟تعجب

هیچی خودم و اسب ها رو عروس کردم !!


 

- کمی تا قسمتی حرف ، حرف خودم هست و بس و برای کارهام هم 100 تا دلیل و منطق میارم .

مثلا دوست دارم جوراب هام تا به تا باشن .خب اینجوری خوشگل تره ....


- بابا میگه : رونیا کمر من و ماساژ میدی ؟

رونیا : نه ، آخه دستات آلوده هست !! ( چه ربطی داره ؟)

- خیییلی مراعات حال اطرافیان و میکنم . یک روز مامان مریض بود و قرار بود من نزدیکش نرم . بهش گفتم : مونا حتی نمیتونم سرم و بذارم رو زانوهات ؟؟؟

مونا : چرا عزیزم بذار .

گفتم : نه ولش کن نمیخواد . حالت بد میشه . استراحت کن ، برم به علی بگم برات آبمیوه بگیره ، بخوری ، زود زود خوب بشی .


عمر من ، عشق من ، جون من ، دختر خوشگل من ، امروز 40 ماهه شدی عزیزم .

یک دختر کوچولوی دوست داشتنی که از هر چیزی تو دنیا بیشتر دوست داریم . و تو هم روز به روز شیرین تر و بزرگ تر میشی . و ما رو  عاشق تر از قبل .....ماچ



 
 
← صفحه بعد